zaterdag 16 april 2011

The British School in the Netherlands

In Voorschoten hebben we een internationale school, The British School in the Netherlands (BSN). Op woensdag 13 april mocht ik bij de jaarlijkse Senior School Prize Giving Celebration prijzen uitreiken en speechen. Tijdens de ceremonie spraken ook Peter Simpson (Headteacher) en Martin Coles (Principal).
Peter Simpson opende met een speech over fouten maken, het onvermijdelijke daarvan en het accepteren van fouten als leermoment; durf te leren; proberen is leren. Een film met alle resultaten van het afgelopen jaar werd vertoond. Indrukwekkend op welke manier de BSN zich inzet in de samenleving. Ik kreeg gelijk de indruk dat mijn gekozen onderwerp voor de speech goed ging passen. De film toonde een actieve school met aandacht voor cultuur, persoonlijke ontwikkeling en de plaats in de samenleving.

Tijdens mijn in speech ben ik ingegaan op de wisselwerking tussen de lokale politiek en de BSN. Wel een goede ervaring om mee te maken, want speechen in het Engels en vanaf een uitgelicht podium vanwaar het publiek amper te zien is, was voor mij nieuw. Gelukkig werd er af en toe op de juiste momenten gelachen.
Met ongeveer 80 nationaliteiten op de school laat de BSN zien hoe goed het kan werken. Verschillende culturen, verschillende mensen, maar toch harmonie en acceptatie van elkaar. Daar kan de Nederlandse samenleving van leren. Culturele betrokkenheid toont de school door bijvoorbeeld met Kerstmis te zingen op verschillende plaatsen in Voorschoten. De schooluniformen tonen in de straten een beeld waar we niet aan gewend zijn. Bij de uitvoering van The Tempest (toneelstuk van William Shakespeare) waren de burgemeester en ik aanwezig. Daar hebben we genoten van het toneelspel, ondanks dat ik het ‘real old English’ lastig vond om te volgen.

Ook praktisch maakt BSN deel uit van de Voorschotense gemeenschap. Tijdens een rampenoefening deed de school mee. Een boom was omgevallen, ongelukken waren gebeurd, slachtoffers waren gevallen, een onbekende giftige stof lekte weg uit vaten en een bus met kinderen was betrokken. In de bus zaten kinderen van de BSN. Gelukkig was dit een oefening. Bereid zijn om je samen met de gemeente te prepareren op gevaarlijke moeilijke en acute situaties laat zien dat je betrokken bent.

Als gemeente hebben we ook invloed op het dagelijkse leven van de kinderen, onderwijzers en staf van de BSN. Een heel direct voorbeeld is de busverbinding tussen Voorschoten en Wassenaar. Voor leerlingen die in Wassenaar wonen is dit een bus die zijn waarde al bewezen heeft. Binnen een jaar kon deze bus rijden en in de politieke besluitvorming noemen we dat snel. Uiteraard ook het Engelse podium even gebruikt om de RijnlandRoute aan de orde te stellen. Voorschoten zet zich samen met haar inwoners in om de gemeente leefbaar te houden.

De BSN toont dat als we bereid zijn om te leren van elkaar en interesse in elkaar te tonen in plaats van angstig te zijn en elkaar af te wijzen, het een verrijking is om je samen te ontwikkelen. Omgaan met verschillen vergt nieuwsgierigheid en lef. De leerlingen, onderwijzers en staf van BSN mogen trots zijn dat zij een belangrijke voorbeeldfunctie met zoveel verve vorm geven.

woensdag 13 april 2011

Oud, Groen en leefbaar Voorschoten

Presentatie ChurchillAvenue
Tijdens de algemene ledenvergadering van Oud, Groen en Leefbaar Voorschoten presenteerde Willem van der Pol en Joost klimbie de ChurchillAvenue. Willem en Joost behoren tot het burgerinitiatief die deze uitstekende versie van de Rijnlandroute hebben ontworpen en doorontwikkeld. Het ontwerp vind ik zeer goed doordacht en het geheel ziet er solide uit. Knelpunten zoals tunnelveiligheid pakt het burgerinitiatief uitstekend op. Vele voordelen zullen voor de regio merkbaar zijn; innovatie, goed voor het leefmilieu in Leiden en Voorschoten, een goede afwikkeling van het verkeer, economische waardevermeerdering. Kortom goed voor mens, dier en milieu. Ik zal de Milieueffectenrapportage kritisch bekijken of deze variant op een eerlijke wijze meegewogen wordt.

Zonnebloem
Maandag 4 april stond voor mij in het teken van de Zonnebloem. Ik voer mee op de dagtocht. Tijdens dit dagje op het water heb ik met veel bewondering gezien hoe vrijwilligers zich inzetten voor de gasten aan boord. Vele leuke gesprekken en een intensieve kennismaking. De ervaringen uit voorgaande jaren heeft de organisatie gebruikt. Dat blijkt uit de slimme handigheidjes die gebruikt worden, bijvoorbeeld bij het ontschepen waar afstemming plaats heeft tussen schip en de verkeersstroom van familie en vrienden die de gasten kwamen ophalen.

Naturalisatie
Bij afwezigheid van de burgemeester mocht ik de naturalisatieceremonie doen. Zeven nieuwe Nederlanders heb ik welkom geheten. De ceremonie heeft een formele kant waarbij in de speech de rechten en plichten zitten. Ik heb daarbij vooral ook de nadruk gelegd op de verrijking van de cultuur in onze gemeenschap. De gelofte en uitreiking van de naturalisatiepapieren is het officiƫle moment. Een kopje koffie en gebak op de kamer van de burgemeester het informele.

Papieren tijger
Woensdag 6 april kreeg ik van Milieudefensie de Papieren Tijger uitgereikt. Aanleiding is een rapport dat Milieudefensie heeft opgesteld over het gebruik van FSC hout. De gemeente Voorschoten heeft dit in het beleid staan, maar heeft dit in het verleden niet aantoonbaar weten te maken. De projecten die in het rapport staan vermeld zijn “de kinderboerderij” en nieuwbouw van de scholen Het Kompas en De Vink. Het eerste project is al van langere tijd geleden. De kinderboerderij staat alweer enige jaren op de locatie waar deze nu staat. De scholenbouw is actueel, maar nog niet in de uitvoeringsfase, dus wat mij betreft nog voorbarig om al een conclusie te trekken met betrekking tot de uitvoering. De ‘award’ bestaat uit een stuk boomstronk met een papieren tijger erop. Nu vraag ik me nog af of dat gebruikte hout wel voorzien is van het FSC-keurmerk…

Hockey
Sinds een half jaar sta ik iedere zondagochtend langs de lijn om Marjolein aan te moedigen. Natuurlijk maak ik daarbij onderdeel uit van de vaste fanschare van de Oranje Leeuwinnen (F-dames). Deze foto wilde ik jullie niet onthouden.